[Onzeker] Ik ben verliefd, maar wat moet ik doen?

[hummes]

okee goed ik zal hier ook eens mijn verhaal doen

ik zit met een paar dingen waar ik erg mee zit.. misschien een beetje dom :-\
ik ben nu bijna inmiddels 21 jaartjes jong.. en heb ooit 1 keer een vriendje gehad toen ik 17 was. deze relatie heeft 3 maanden geduurd..
sinds dien heb ik wel eens een scharrel gehad maar dat ik verder nooit echt iets geworden..

Dit komen omdat ik heel erg onzeker ben over mezelf. ik heb nog al veel mee gemaakt, gescheide ouders, veel gepest en ik liep altijd met pijn enzo rond terwijl ze op het ziekenhuis zeiden dat ik me aanstelde..
Ik ben daardoor zo erg in de put geraakt en zo onzeker geworden over mezelf.. dat ik het moeilijk vond om alleen al met een jongen te praten... laat staan iets mee beginnen!!

Sinds vorig jaar ben ik eindelijk weer aan het opknappen..
Ik ben bijna opgenomen geweest omdat ik depressief was.. mijn vader heeft toen aan de bel getrokken en sinds dien heb ik hulp.. sinds een paar jaar weet ik ook dat ik een vorm van reuma heb wat ik blijkbaar al zowat heel mijn leven heb...
Ik ben inmiddels gestopt met de opleiding die ik toen volgde omdat het te veel voor me werk.. waarna daarna ook nog eens mijn maatje, mijn hondje, overleed...en nog geen maand later mijn opa...

 ik dwaal nu een beetje af...

Nu heb ik sinds een paar weken weer contact met een oude vriendin waarbij ik goed lig in die vriendengroep..
Ze vragen of ik mee uit ga..of ik mee op vakantie ga en noem maar op..
maar nu zit er een jongen in de groep die ik wel zie zitten..
maar ik durf gewoon niets te doen.. omdat ik zo veel gekwetst ben in mijn leven..
Ten eerste weet ik niet eens of hij mij ziet staan
En al zou dat wel het geval zijn.. Ben ik al bang om een relatie aan te gaan..
ik schaam me voor mijn lichaam en aangezien ik weet dat jongens eerder daar aan toe zijn als ik..ben ik bang om het alleen maar te verpesten...


nu weet ik ook dat hij nog nooit een vriendin heeft gehad..dus misschien dat het voor hem niet zo erg is..

maar ja hoe pak ik dit aan?????

[ik_hier]

Tja, met liefde en relaties is het een beetje een gok op alle fronten. Ik ben een paar keer teleurgesteld en heb dat ook wel eens met een ander gedaan. Dat doet inderdaad pijn, maar je komt er overheen en je leert ook nog wat over jezelf. Dat je eerder teleurgesteld bent mag geen reden zijn om het niet opnieuw te wagen, anders kom je nooit verder.

Het is meestal vrij makkelijk om erachter te komen of de ander in je geïnteresseerd is, gewoon een paar keer met die persoon praten en een beetje geintjes maken. Gaat makkelijker als er anderen omheen zijn, dan ben je niet zo op elkaar gericht. Als hij lacht om je geintjes en leuk terug kletst, kun je 'm altijd vragen of jullie samen iets gaan drinken.

Succes ermee!

[Guru-Dominant]

Ik snap je punt wel. Ik ga ook mee met ik_hier met de punt die genoemd worden.

Ik heb zelf een relatie gehad met iemand die mij gigantisch heeft laten vallen.
Het onzeker over jezelf zijn door de problemen hoeft op zich niet. Je leert juist weer dingen ervan.
Mochten andere mensen met die problemen zitten kun je uit eigen ervaringen putten om diegene te voorzien van tips misschien.

Het punt van die leuke jongen en onzeker zijn over jezelf is niet gek, iedereen heeft wel onzekerheden. Contact met hem maken of met vrienden op vakantie gaan, ik zou het gewoon doen. Is het niet om die leuke jongen aan de haak te slaan, dan is het wel om gewoon jezelf een beetje te dwingen ook socialer te maken. Ga er gewoon vanuit dat je lekker met vrienden onder elkaar bent, plezier hebt. Zonder dat je jezelf gek maakt om te proberen die leuke jongen voor je te winnen.

Maak plezier, kom even uit die negatieve maalstroom. Even verstand op nul en feesten

Maak je dus niet te druk over of het goed zal vallen, mocht dat niet zo zijn, zullen je vrienden dat vanzelf aangeven

[hummes]

we gaan nu komende vrijdag op stap...
misschien eens tips? om te kijken of hij mij wat vind???

[ik_hier]

Als er muziek draait: vraag 'm of-ie die muziek goed vindt (en zo niet: wat dan wel, zo ja: wat nog meer). Dan heb je een gespreksonderwerp, jij hebt er vast ook een mening over en hij vindt het vast leuk om naar zijn mening gevraagd te worden. Vanaf daar gaat het vanzelf verder.

Tjee, ik lijk wel 'vraag het Mona'.

[Roos]

we gaan nu komende vrijdag op stap...
misschien eens tips? om te kijken of hij mij wat vind???

goede tip: leer hem eerst eens gewoon goed kennen.
Ik herken mijzelf enorm veel in jou verhaal, en wat doen wij x op x?
Ergens meteen helemaal op in storten.

Als iets vervolgens niet wil lukken, dan word dat gevoel van falen weer bevestigd,
wat je uiteindelijk weer verdrietig maakt.


Mijn Tip: ga lekker ravotten, ga niet op mannenjacht, maar leer ze gewoon kennen.
Word je verliefd, houd dit dan eens gewoon even tegen, en laat die andere maar eens moeite doen voor jou.
Dat ben jij net zo goed waard, als andersom, het enige verschil is: andersom ben je zwakker, en raak je eerder beschadigt.

[hummes]

maar hoe leer ik iemand kennen als ik te schijt ben om iemand aan te spreken of wat dan ook??

zaterdag heb ik niet met hem kunnen praten omdat het te druk was en daarbij waren we met een te grote groep..(15 man)

[ik_hier]

Hoe groter de groep, hoe minder er gelet wordt op wat je doet... gewoon wat kletsen, hoeft nergens over te gaan.

[Roos]

maar hoe leer ik iemand kennen als ik te schijt ben om iemand aan te spreken of wat dan ook??

zaterdag heb ik niet met hem kunnen praten omdat het te druk was en daarbij waren we met een te grote groep..(15 man)

als je moeite hebt om iemand aan te spreken. (zelfs als de groep lekker groot is) dan raad ik je een assertiviteitscursus aan.
Veel mensen hebben hier veel baad bij. Het kan je hele leven veranderen.

[Anique]

^^ Tenzij je de rest van je leven gaat zitten wachten tot iemand jou aanspreekt. Kan wat worden, als hij ook te verlegen is om jou aan te spreken?