ze weet wel wie de vader is en die wilt haar ook steunen dat is niet het probleem respect voro die jongen.
Maar het komt zo onverwachts en ze is eerder zwanger geweest en toen miskraam gekregen. Die zwangerschap heeft ze naar mijn idee nog niet helemaal verwerkt
Voor haar is het zo opeens en weet niet wat ze eigelijk moet doen meer. Haar opa is ook pas overleden waar ze het moeilijk mee heeft. En ja boos reageren gewoon wisselvallig ene keer kan ze goed praten en 1 uurtje daarna klapt ze helemaal dicht en wilt ze niet meer praten en reageert ze kortaf.
heb je er ook bij stil gestaan dat een zwangerschap ook een proces is waarbij er een helehoop hormonen veranderen.
Het humeur wat zo snel om slaat is één van de symptonen waar eigenlijk wel iedere zwangere vrouw last van gaat krijgen.
Ik verwacht dat ze op dit moment eerst rust en duidelijkheid voor zichzelf moet gaan krijgen.
Idd zoals je zelf ook al een paar dingetjes aan geeft, die ze moet gaan verwerken.
Pas daarna kan ze denk ik een serieuze keuze gaan maken over jullie 2.
Tot die tijd zou ik als ik jou was in ieder geval heel veel met haar proberen te praten, en de 'buien' accepteren, en haar zo veel mogelijk door deze periode heen helpen.
