[Relatie] onzekerheid en onbegrip.

[Grijs-Muisje]

Hallo, ik heb een probleem en hoop dat jullie mij kunnen helpen.

Ik woon al een paar jaar samen met mijn vriend, maar er zijn wat problemen binnen onze relatie op seksueel gebied.
Ik heb door omstandigheden heel erge faalangst en dit belemmert ons seksleven heel erg, want ik durf namelijk niet zo heel veel.

Wanneer ik hem wil verwennen met mijn handen of mond dan durf ik dat niet.
Ik heb mijn vriend vaak gevraagd om mij hiermee te helpen door bijvoorbeeld tijdens de seks te zeggen dat hij het lekker vind.
Of mijn hand bijvoorbeeld tijdens het aftrekken vast te houden, maar dat doet hij dus telkens niet.

Mijn vriend heeft buiten mij alleen maar ervaring met zijn ex, waar hij maar een paar maandjes wat mee heeft gehad.
Nou kreeg ik laatst dus te horen dat het meest spannende wat hij meegemaakt heeft allemaal dingen zijn die met zijn ex gebeurd zijn.
Dit zorgt er natuurlijk voor dat ik mij nog onzekerder voel, ondanks dat ik dus zo mijn best doe om hem te verwennen.

Toen we het vrijdag over het aftrekken hadden zei hij tegen mij: "ja, je hebt een keer een pogingje gedaan".
Toen ik aangaf dat ik dat geen fijne opmerking vond, negeerde hij het.
De opmerking heeft mij erg gekwetst, zo erg dat ik zelfs het liefste niet eens meer seks wil hebben op dit moment.
Want blijkbaar is het zo hard mijn best doen bij hem "maar een pogingje".

Het zat mij heel de avond erg hoog, ik was al erg moe en toen ontstond er die avond over iets anders ook nog eens een woordenwisseling.
Ik stond in de deurpost en mijn vriend probeerde de woordenwisseling te ontwijken door weg te lopen.  
Omdat hij op dat moment op mij af kwam voelde ik mij erg bedreigt, en duwde ik hem dus weg.
Vervolgens stonden we beiden tegen elkaar te slaan en te schreeuwen.

Ik heb die hele nacht niet geslapen. Ik ben erg geschrokken van mijn vriend en het feit dat we elkaar gewoon geslagen hebben.
Mijn vriend geeft mij de schuld van het slaan: "jij was begonnen" terwijl ik hem alleen maar weg wilde duwen omdat ik bang was.
Zelfs toen ik zei dat ik hem enkel weg wilde duwen bleef hij dit vol houden, terwijl hij weet dat ik mij snel bedreigt voel.

Vanacht hebben we wel samen geslapen, maar ik heb bijna de hele nacht wakker gelegen omdat ik schrik had.
Dit is toch allemaal niet echt normaal meer? Wat moet ik hier mee doen?
En wat moet ik doen met mijn faalangst? Ik durf geen seks meer met hem te hebben, want ik kan het toch niet.


Sorry voor mijn lange verhaal, maar wie kan mij helpen?  

[Dolfje]

wat ik hieruit kan opmaken is dat er naast spanningen op seksueel vlak op spanningen zijn op persoonlijk vlak.
waarom voel jij je bedreigd als hij op je afloopt?
waarom helpt hij jou niet in bed?
heb je het echt gevraagd of een beetje gemompeld en moest je vriend er zelf maar wat uit opmaken?

komt het er nu pas uit na al die jaren samenwonen, of sluimerde het eerder al?

verder vind ik je vriend erg kinderachtig reageren met zijn "maar jij begon".
ik mag hopen dat jullie allebei nu wel een keertje volwassen zijn.

[GeenLustZonderLiefde]

Wat een nare situatie voor je.
Heb je deze post al eens aan je vriend laten lezen? Ik vind dat je je gevoelens vrij duidelijk uitlegt. Als hij dit zou lezen en er dan nog geen begrip voor kan tonen, dan lijkt me dat het probleem vooral bij hem ligt.

Verder denk ik dat je je niet zo'n zorgen moet maken over je prestaties in bed. Door meer ervaring met seks wordt je vanzelf beter in het bevredigen van je vriend. Verder is een belangrijk onderdeel van de seks psychisch. Enkel het feit dat een meisje het bijvoorbeeld leuk vind om je af te trekken of te pijpen of het lekker vindt om seks met je te hebben is op zichzelf al erg opwindend. Probeer er dus eerst eens voor te zorgen dat je seks hebt voor je eigen plezier en niet enkel omdat je hem wil bevredigen.
Als dat laatste het enige is wat je doet, dan is het begrijpelijk dat seks voor jullie beiden niet zo leuk is.
Sterkte met de situatie. Ik hoor graag hoe het gaat.